Eric verteld hoe hij de darmkanker en de behandeling ervaarde

Veel mensen zullen het herkennen denk ik.

Om de paar jaar valt de envelop op de deurmat. De uitnodiging om deel te nemen aan het bevolkingsonderzoek darmkanker. Waarom zou ik deelnemen? Het is vrijwillig, ik heb nergens last van en het is best een gedoe om een monster te nemen. Iedere keer speelde door mijn gedachten om dit keer niet deel te nemen, maar ook dat het bevolkingsonderzoek niet voor de lol is. Toch maar opsturen dan.

Dikke envelop

Als je iets opstuurt krijg je ook een resultaat. De envelop met de uitslag was een stuk dikker dan voorgaande keren. Je voelt meteen dat het niet goed zit. Vooralsnog alleen nader onderzoek nodig, nog geen reden voor ongerustheid maar het houd je toch bezig. Daarna ging het heel snel. Eerst een intake en kort daarna het vervolgonderzoek. Tijdens het onderzoek kon ik meekijken op een monitor. Het was even schrikken. Zelfs ik kon uit het beeld opmaken dat het geen goed nieuws zou gaan worden.

Na de constatering van endeldarmkanker volgde in rap tempo meerdere onderzoeken en een preoperatieve bestraling. De wachttijd van 10 weken om de bestraling zijn werk te laten doen kroop voorbij. Helaas viel ik niet binnen de 15% die na de bestraling geen operatie hoeven te ondergaan. Een half jaar na constatering volgde de operatie. Na verwijdering van nagenoeg mijn hele endeldarm kon het herstel beginnen. Fysiek herstellen is best soepel gegaan alhoewel het nooit meer wordt als voor de operatie.

Tussen de oren alles een plekje geven is erg lastig geweest. Je leven is binnen korte tijd totaal anders geworden. Dat is best heftig. Worstelen met gedachten over leven en dood, onzekerheid, angsten, vertrouwen. Allemaal dingen die mij nooit beziggehouden hadden.

Het Inloophuis Den Helder

Na een tip van een collega ben ik een keer binnengelopen bij het Inloophuis. Wat is dit een positieve ervaring geweest. Na een kop thee bij een goed en mooi gesprek met een paar vrijwilligsters ben ik met een fijn gevoel weer naar huis gegaan.
Dit ga ik vaker doen dacht ik. Het is niet bij denken gebleven. De themabijeenkomsten en lotgenotencontact hebben mij veel gebracht. Gesprekken met mensen die écht begrijpen, écht weten wat je doormaakt en voelt hebben de onrust tussen mijn oren laten verdwijnen.

 

Wat fijn dat deze mogelijkheid er is.

Eric